Archive for the ‘Weird’ Category

173. வித்தியாசமான நான்

மார்ச் 25, 2007

எனக்குள் இருக்கும் வித்தியாசமானவை(weird) அல்லது நான் செய்யும் வித்தியாசமானவற்றை சொல்லுமாறு நம்ம மணி,புலி, சர்வேசரும் கேட்டுகிட்டாங்க. என்னங்க பண்றது தமிழுக்கு வந்த கொடுமை தான் கொஞ்சம் சகிச்சிகோங்க.

வேகம் பைக்கில் தனியா போகும் பொழுது அம்முட்டு வேகம். போன முறை இந்தியா போகும் பொழுது இரவு ஆபீசுக்கு போக வேண்டியாதப்போச்சி, யாருமே இருக்க மாட்டாங்க ரோட்டில் ஒரே அழுத்து தான் பாக்குறேன் 90 கிமில (அதுவும் என்னோட ரூம் மேட் புது பைக். பைக்கை பூ போல வச்சிகிட்டு இருந்தான் மாப்பி 40க்கு மேல போகக்கூடாதுன்னு சத்தியம் எல்லாம் வாங்கிட்டு தான் வண்டியை குடுத்தான்.) போயிட்டு இருக்கேன். வேகமா யாருமே இல்லாத ரோட்டில் போவது ஒரே ஜாலி தான் போங்க. அதுவும் எவனாவது பைக்கில் challenge செஞ்சிட்டாப்போதும் அம்முட்டு தான் அதுல வெற்றி பெற எவ்வுளவு வேகம் வேணாலும் போவேன் ஒரு சில சமயங்களில் 2 அல்லது 3 கிலோ மீட்டர் துரத்திக்கொண்டு போயி ஜெயிச்சிட்டு வண்டியை ஜபர்தஸ்தா திருப்பிக்கிட்டு வருவேன். ஒரு முறை நைட்டு ஒரு 2 மணி இருக்கு லோக்கல் ரோட்டில் காரை ஓட்டிகிட்டு இருந்தேன் தீடீரென என்னடா வாழ்க்கை இது ஒரே laneல போவதுஅப்படின்னு தோன்றியது உடனே ரெண்டு laneனுக்கு நடுவுல வண்டிய கொஞ்ச நேரம் ஓட்டினேன், அப்புறம் கொஞ்ச நேரம் opposite sideல ஓட்டினே, அப்புறம் photo enforcedஆ இல்லாத ரெண்டு traffic lightஜ redஇல் கடந்தேன். அப்புறம் orange lightஜ பார்த்தால் எப்படியாவது கடக்க முயற்சி செய்வேன், இப்படி எல்லாம் செய்து வாங்குற ஜந்து பத்தும் பைனாவே போயிட்டதனால் கொஞ்சம் அடங்க வேண்டியதாப்போச்சி.

நக்கல் இதை பத்தி சொல்லவே வேணாம், அதுவும் தியேட்டருக்கு போயி படம் பார்க்கும் பொழுது எனக்குள்ள தூங்கிட்டு இருக்குற நக்கல் நாரயணசாமி பொங்கி எழுந்துடுவாரு, அதுவும் நம்ம கேப்டன் படம், ஏதாவது மொக்கை படம் அப்படின்னா கேக்கவே வேணாம், அவரு ஒரு ஆட்டத்தை போட்டுட்டு தான் அடங்குவாரு. இவரால ஏகப்பட்ட இடத்துல அடுத்தவங்க அடிவாங்க வேண்டியது இது வரைக்கும் பொழச்சிகிட்டு இருக்கோம். இங்க அமெரிக்கா வந்த பொழுது “War of the World” அப்படின்னு ஒரு செம குப்பை படம் அதுக்கு முதல் நாளில் பார்க்க போயி ஏக டென்ஷன் ஆகிவிட்டது அப்புறம் கொஞ்சம் நக்கல் அடிக்க ஆரம்பிச்சி நம்ம பசங்க கெக்க பிக்க அப்படின்னு சிரிக்க பின்னாடி இதை ஒரு reserch படம் ரேஞ்சுக்கு வாயில ஈ போவது கூட தெரியாம பார்த்துகிட்டு இருந்த வெள்ளைக்காரங்க கடுப்பாயி என்னை தவிர மத்தவங்களை கூப்பிட்டு சும்மா இருக்கிங்களா இல்ல வெளியே இருக்கிங்களான்னு கேட்டு மிரட்ட ஒரே தமாசு தான்.

இந்த கிரிக்கெட் மேட்ச் நடக்கும் பொழுது எல்லாரும் கூடி நின்னு ஒரு அணிக்கு ஆதரவா பேசிகிட்டு இருப்பாங்க ஒரு விறுவிறுப்புக்காக எப்பவுமே எதிர்நாட்டுக்கு ஆதரவா பேசுவோம், பெரும்பாலும் நாங்க எதிர்க்கும் அணி இந்தியாவாப்போயிடும் ஒரு பெரிய கும்பலே கொலை வெறியோட எப்பவுமே எங்களை துரத்துவாங்க. இதை நான், சிறில், பாபா இந்தியா இலங்கை மேட்சில செய்யப்போயி நம்ம மணிகண்டனுக்கு BP ஏறி ஒரே காமெடி தான் போங்க. இதை போசும் பொழுது சில சமயம் ரொம்ப செண்டிமென்டா தேசப்பற்றை எல்லாம் வம்புக்கு இழுப்பாங்க, ஆனால் இதுக்கெல்லாம் நாங்க அசரமாட்டோம்டி. ஆனா நாடு அப்படின்னு வரும் பொழுது இந்தியாவை யாராவது எதிர்த்தா பின்னி பெடல் எடுத்துடுவோம்.

சாப்பாடு அதுவும் அமெரிக்கா வந்த பின்னாடி ரொம்ப weired ஆயிட்டேன். எந்த கடைக்கு போனாலும் அங்க மெனுவில் இருக்குற வித்தியாசமான பெயருல்ல ஒரு டிஷ்ஷை எப்ப பார்த்தாலும் ஆர்டர் செய்வேன். பெரும்பாலும் அது பெரிய flopஆயிடும். வீரனுக்கு வெற்றியும் தோல்வியும் சகஜம் அப்படின்னு நினைச்சிகிட்டு அடுத்த முறையும் அதை continue செய்வேன். ஒரு முறை star bucksஇல் போயி பெயர் புதுசா இருக்கேன்னு ஒரு காபி வாங்கினேன் பாருங்க, அதுல மாதுளம் பழத்தையும், strawberryஜ போட்டு நினைச்சி பாக்கவே முடியாத ஒரு combination. அப்புறம் என்ன வழக்கம் போல குப்பை தொட்டி தான். பெரும்பாலும் நான் வாங்கும் ஜுஸ் மற்றும் உணவு ஜட்டம் என்னால் அடுத்த முறை வாங்க முடியாது ஏன்னா அதை அப்படியே discontinue செய்து இருப்பாங்க. பசங்க எப்ப கடைக்கு போனாலும் என்னைய முதலில் order செய்ய சொல்லுவாங்க ஏன்னா அதை தவிர மத்ததை அவங்க ஆர்டர் செய்யலாம் இல்லையா? அப்புறம் சாப்பாடு விஷயத்துல இன்னொரு weired மேட்டர் என்னானா கொலை பசி யோட இருப்பேன் ஆனா ஒரு 20வது தோசை சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருக்கும் பொழுது திடீரென்று வயறு நிரைந்த feeling வரும் அதுக்கு அப்புறம் ஒரு சின்ன பீஸ் தோசை உள்ள போனாலும் வாந்தியா வெளியே வந்துடும். இது 20வது தோசையில் மட்டும் சொல்ல முடியாது 2வது தோசையிலும் சில சமயம் வரும். எல்லாரும் அடுத்த தோசை எப்ப வரும் அப்படின்னு தட்டை பாத்து ஒக்காந்துகிட்டு இருப்பாங்க, நான் இந்த feeling எப்படா வரும் அப்படின்னு ஒரு பயத்தோட ஒக்காந்துகிட்டு இருப்பேன்.

அப்புறம் தெரிஞ்சவங்களுக்கு மற்றும் நண்பர்களுக்கு முந்திரிக்கொட்டை மாதிரி முந்திக்கொண்டு போயி உதவுவது. நிறைய சமயம் பல்பு மற்றும் இன்ன பிற வாங்கினாலும், வாங்கிக்கொண்டே இருந்தாலும் இதை மட்டும் விட முடியலை.

அதுக்கு அப்புறம் நம்மளை யாராவது ஏதாவது தெரியாதுன்னு நக்கல் அடிச்சிட்டா ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சிட்டு அவங்க செய்ய முடியாதுன்னு சொன்னதை எப்படியாவது செய்து காட்ட முயற்சி செய்வேன்(பல நேரம் பல்பு வாங்கி இருக்கேன் அது வேற மேட்டர்). அப்படி செய்தாலும் அவங்க கிட்ட போயி நான் ஜெயிச்சதா காட்டிக்க மாடேன், என்னோட மன திருப்திக்காக செய்து முடிப்பேன். இப்படித்தான் கல்லூரியில் ஒரு நண்பன் ஒரு முறை கவிதை புத்தகத்தை வெளியிட்டான், அவன்கிட்ட கவிதை எப்படி எழுதுவதூன்னு கேட்டேன் அதுக்கு நக்கலா உனக்கா கவிதையா டேய் எலி ஏரோப்ளேன் ஓட்ட ஆசை படலாமான்னு கேட்டான் அப்படி ஒரு கோவம் ஆனாலும் ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சிட்டு அடுத்த ஒரு வாரம் நூலகத்தில் முதல் கொண்டு டீக்கடை வரை கவுஜ மாதிரி எங்க தமிழை ஜாங்கரி சுட்டு போட்டு இருந்தாலும் படிச்சி கொஞ்ச நாளில் ஏதோ கிறுக்கி அதை கவிதைன்னு ஒத்துக்க வெச்சேன் அப்புறம் வைரமுத்து முதல் கொண்டு தமிழ் தாய் வரை கண்ணீர் விட்டு கதறியதால் அத்தோட நிப்பாட்டிகிட்டேன். இதே வெறி தான் ஜாவாவில் புரோக்கிராம் செய்ய முடியாதுன்னு நக்கல் வந்த பொழுதும், Quake மற்றும் DxBall கேம் வரை (இந்த கேமை நைட்டு ஒரு 12 மணிக்கு விளையாட ஆரம்பிப்பேன் விடியல் காலை வரை விளையாடி High scoreஇல் என்னோட பெயரை ஏத்திட்டு தான் தூங்க ஆரம்பிப்பேன்.). இது ஏன்னா எனக்கு ரொம்ப புடிச்ச quote “If you say I can’t. It means two things one you dont want to or you dont know how to” அப்படின்னு Antony Robbins சொன்ன வரிகள் தான்.

அப்படியே ஒரு ஜந்து பேரை கூப்பிடனுமாமே இதோ கூப்பிட்டாப்போச்சி.

1. செல்வன்
2. பாபா
3. குமரன்
4. குழலி
5. சிவபாலன்